Gospoda na granicy
W pobliżu Tarnkowej przebiega granica państwowa z Czechami, która w latach 1742–1957 w dwóch miejscach w odległości 350 metrów przecinała szosę łączącą Tarnkową z miastem Głubczyce. Jadąc z Głubczyc czy do Głubczyc korzystało się z konieczności z „tranzytu czeskiego" na długości 350 m.
Ten niezwykły fenomen graniczny brał się stąd, że przy tej drodze stała słynna stara winiarnia Münzera i z jakichś powodów musiała pozostać przy Austrii (a potem Czechach). Drogi nie przenoszono, ponieważ winiarnia musiała być łatwo dostępna dla podróżnych. Dopiero po II wojnie światowej została rozebrana, a w roku 1957 granicę państwową odsunięto w pola.
Właściciel winiarni chlubił się tym, że tu krzepili się winem i dobrym piwem nawet królowie. — Jan Mruk, „Tarnkowa i okolice", Głos Głubczyc 1994
Założenie i właściciele
Winiarnia została założona w 1745 roku. Przez lata jej właścicielami byli kolejni członkowie rodziny Münzer — wśród nich Emil Münzer i Auguste Münzer, a ostatnim znanym właścicielem był Richard Münzer. Na pocztówkach widnieją różne warianty nazwy: „Weinhaus Münzerei", „Emil Münzer's Weinhandlung" czy po prostu „Münzerei".
Winiarnia stała przy alei Lipowej (niem. Lindenallee), w odległości ok. 600 metrów od miejsca, gdzie odgałęzia się droga do majątku Kwiatoniów. Budynek pełnił jednocześnie funkcję schroniska dla letników (Logierhaus für Sommerfrischler) oraz popularnego celu wycieczek turystów i stowarzyszeń.
Ulubione miejsce wycieczkowe
Winiarnia Münzera była ulubionym miejscem wycieczkowym mieszkańców Głubczyc (niem. Leobschütz). Położona tuż przy Lesie Miejskim (dziś Las Marysieńka), oddaloną zaledwie 15 minut drogi od stacji kolejowej Głubczyce Las. Goście mogli dojechać zarówno omnibusem (autobusem), jak i koleją.
Na miejscu oferowano wino i piwo, a budynek otoczony był ogrodem z miejscami do siedzenia wśród zieleni. Pocztówki z przełomu XIX i XX wieku dokumentują tętniące życiem podwórze z gośćmi i rowerami — popularnym wówczas środkiem transportu.
Lokalizacja
Dzisiaj po winiarni nie pozostało prawie nic — jedynym śladem są krzewy żywopłotowe nad rowem przydrożnym w miejscu, gdzie stał budynek. Charakterystyczny zakręt drogi, widoczny na wielu pocztówkach, można rozpoznać do dziś.
Rys historyczny na pocztówkach
Dzięki zachowanym pocztówkom i skanom archiwalnym możemy prześledzić dzieje winiarni Münzera na przestrzeni ponad stu lat. Poniższa oś czasu przedstawia losy tego niezwykłego miejsca.
1745
Założenie winiarni przy szosie łączącej Głubczyce z Tarnkową, na terenie „tranzytu czeskiego" — skrawka ziemi, który po przejściu Śląska pod panowanie Prus w 1742 r. pozostał przy Austrii.
ok. 1836
Na mapie katastralnej wsi Matzdorf (obecnie Matějovice) widoczny jest plan podziału działek z zaznaczonymi budynkami dawnego zajazdu.
ok. 1900–1904
Pocztówki z okresu działalności Emila Münzera. Na fasadzie widnieje napis „Emil Münzer's Weinhandlung". Winiarnia w szczycie swojej popularności — letnicy, turyści i stowarzyszenia z Głubczyc.
1901
Pocztówka „Gruss aus der Münzerei" — pozdrowienia z Münzerei. Widoczne zabudowania gospody, ogród i goście.
ok. 1905–1915
Na kolejnych pocztówkach z tego okresu nazwa budynku zmienia się z „Emil Münzer's Weinhandlung" na „Weinhaus Münzerei". Winiarnia jest przebudowywana — frontowa fasada zyskuje nowy wygląd z elewacją porośniętą winoroślą.
ok. 1927
Pocztówka z lat dwudziestych XX wieku. Winiarnia pod zarządem Richarda Münzera. Na fasadzie wyraźny napis „Weinhaus Münzerei". Charakterystyczny zakręt drogi dobrze widoczny.
1929
Wydanie okolicznościowej pocztówki z okazji 100-lecia winiarni Münzerei (prawdopodobnie liczonego od pewnej przebudowy lub zmiany właściciela, gdyż winiarnia istniała od 1745 r.). Dwuczęściowa karta: u góry rysunek pierwotnego budynku, u dołu współczesne zdjęcie — widać przemiany architektoniczne na przestrzeni wieku.
ok. 1934
Ostatnie znane pocztówki z winiarni. Budynek z dużym szyldem „Weinhaus Münzerei" w otoczeniu zieleni. Winiarnia pozostaje popularnym celem wycieczek aż do wybuchu II wojny światowej.
Po 1945
Po zakończeniu II wojny światowej winiarnia zostaje rozebrana. W 1957 r. granicę państwową z Czechosłowacją odsunięto w pola, likwidując „tranzyt czeski". Jedynym śladem po winiarni pozostają krzewy żywopłotowe nad rowem przydrożnym i zakręt drogi.
Więcej pocztówek z archiwów
Zachowały się liczne pocztówki i archiwalne fotografie winiarni Münzera z różnych okresów. Poniższa galeria prezentuje dodatkowe ujęcia — od widoków ogólnych po detale architektoniczne.
- Winiarnia Münzera — blog Tarnkowa-Trenkau (Piotr Zimny), 6.07.2011
- Winiarnia Münzerei (dawna) — polska-org.pl (pocztówki i skany archiwalne)
- †Winiarnia Münzerei — fotopolska.eu (pocztówki historyczne)
- Jan Mruk, „Tarnkowa i okolice", Głos Głubczyc 1994
- Praca zbiorowa (2008), Głubczyce przedwczoraj i jutro?